Sofie
Snow berries
Bedroom
Kitchen mouse
Broken water pipe
Discarded mattresses
Bicycle parts
Solo
Arda
Julie
Fog
Skip
Rain on water
Girl in Murmansk, Russia
Nikkel, Russia
Daan
Gijs
Neighborhood in Rotterdam
Snack bar employee
Portrait of a pilot
Blossom
Homeless person, Amsterdam
Unknown man, Amsterdam
Liguster
Unknown Girl, St Petersburg Russia
Mastrangelo
Clouds
Central station, Amsterdam
used table top
katja, Murmansk Russia
Maarten
Rivium
Yellow Tomatoes
Disco Girl, Rotterdam
Disco Girl, Rotterdam
Dark sky with a blue spot
half-painted wall with sunlight
Man at a printing company
Blanket
Shadow of my head
Homeless person
Rivium
Genairo
Shape with artificial light
Early photo work — At the back of a house
Early photo work — Sander
Early photo work — Self Portrait
Early photo work — Janneke
Early photo work
Early photo work — Homeless person, Londen
Early photo work — Central station, Rotterdam
Early photo work — Rotterdam
Early photo work
Early photo work

About

Marijn de Jong (Rotterdam 1975) woont en werkt in Rotterdam. Van jongs af aan fotografeert hij zijn directe omgeving en portretteert hij mensen die hij daarin tegenkomt. Vanaf het begin heeft hij het leven tussen de grote wereldse gebeurtenissen in als onderwerp gekozen. Het zijn momenten waarin even 'niets' gebeurt en waarin stilte  voelbaar aanwezig is.
Een foto is gelukt als hij zijn persoonlijke verbintenis met het onderwerp zichtbaar heeft kunnen maken. ''Het is vaak een delicate organisatie om in de positie te komen waarin het mogelijk is om een goed beeld te maken. Het is maar net waar je gaat staan, welk licht erop valt en welk materiaal je gebruikt. '' zegt Marijn.
Oorlogsfotograaf Robert Capa omschreef het eenvoudiger: “If your photographs aren't good enough, you're not close enough.'' Marijn is geen oorlogsfotograaf en zal dat waarschijnlijk ook niet worden, maar de benadering komt overeen: fotograferen vergt onvoorwaardelijke betrokkenheid en die betrokkenheid is er alleen als het onderwerp hem kan beroeren.
Hij werkt met analoge camera en drukt zijn werk af in de donkere kamer. Deze techniek dwingt af om dichtbij het onderwerp te zijn omdat je tussentijds niet kan controleren of het lukt wat je aan het doen bent. Je ziet het resultaat pas als de film is ontwikkeld. Het handmatig afdrukken vereist net als  het fotograferen een zelfde soort concentratie en toewijding. Bovendien is iedere afdruk net anders en heeft zo een unieke kwaliteit.
De portretten, stadsplekken en huiselijke situaties waar Marijn voortdurend en tegelijkertijd aan werkt moeten bij de presentatie bij elkaar te zien zijn. Het gaat om de context die de verschillende onderwerpen elkaar kunnen geven. Er is hier een bijzondere uitdaging: Wanneer is een collectie foto´s compleet en draagt deze bij aan een voorheen onzichtbare wereld?