gulls
Elsie
23-07-2018
Julie
floot
Julie
Daan
Cato
elm
unknown man at central station
city park
visitor from Russia
Nikel
Murmansk
English teacher
Tom
security officer
kitchen mouse
two discarded mattresses
unknown man
protected body
NightTown girl
Herman's cat
Homeless person
Shadow of a man
17-5-2018
man at a busstop
conference chair
Ilse
Sofie
oil on water
opium
Elsie
pigeons
Gerben and Willemijn
Leo
Ringers place
at the back of the city
Leo
living room window
Erica
fog
rain on water
woman at central station
Sex
man with a medal
fingertips
free Balisto bars
Gerdesia
Christiaan
at the studio
1994
smoker
no man's land
Leo and his son Christiaan
two people
no stickers
Gijs
diana
29082019
Evert
things
shadow af a black cat
Elsie
view
Justin
Chris
vision
advertising
Ada
homeless child
child at home
Friesland

Biografie

In bijna alles wat ik zie overweeg ik of er een foto in zit. Waarom ik van het ene moment, de ene plek of die ene persoon wel een geslaagde foto kan maken en waarom dat van het andere moment, die andere plek en die andere persoon niet lukt vind ik een interessant raadsel. Ik kan dagen, weken rondhangen met een camera in mijn tas zonder dat ik een foto maak en ik kan werken aan een vooropgezet plan ergens in de wereld en toch geen aanleiding zien om een foto te maken. Op het goede moment komen op onvoorziene wijze dingen samen waardoor ik de foto heb die ik voorheen niet eens kon bedenken. Dit lijkt een nogal ongecontroleerde manier van werken, alles overlatend aan het toeval, maar toch is het dat niet want deze dingen komen alleen op mijn pad als ik plannen maak en erop uit trek en ervoor open wil staan.
Een voorbeeld is mijn reis naar Murmansk in noord Rusland. Deze plek sprak met de zon die niet onder gaat in de zomer en niet opkomt in de winter enorm tot mijn verbeelding. De mensen zullen daar wel allemaal fantastisch zijn en geweldige koppen hebben om te portretteren en het landschap zal vast raadselachtig zijn, precies zoals ik het zou willen.  Maar toen ik daar aankwam begon mijn gevoelige intuïtieve zoektocht naar dat ene specifieke zoals ik die thuis ook altijd uitvoer. Alle ideeën waarmee ik naar het noorden was afgereisd bleken niet te bestaan en als ze wel bestonden dan kon ik daar niet de foto van maken die ik voor ogen had. Toen ik mijn vooropgestelde plan eenmaal had los gelaten ontstond er meer ruimte voor het kijken, denken en fotograferen.
Zo was ik eens op bezoek bij mijn oude buurman in Rotterdam. Hij was 70 jaar en had zijn leven gewijd aan het bouwen van een zeilschip met twee masten, waarmee hij de wereldzeeën wilde bevaren. Toen ik bij hem was maakte ik een paar portretten van hem en toen zijn oude kat binnenkwam maakte ik ook een foto van zijn oude kat. Die laatste foto vind ik nu het mooiste en die had ik onmogelijk kunnen voorzien. Je zou kunnen stellen dat ik met mijn foto's een 'onvoorziene' wereld zichtbaar wil maken.

Ik werk graag aan langer lopende projecten waarbij ik mij in een bepaalde plek kan verdiepen. Daar ga ik op onderzoek uit en ik ben dan vaak blij verrast om te zien dat er meestal dingen te vinden zijn die ik niet snel zou verwachten.
Foto's moeten een autonome kwaliteit hebben, dat het beeld voor zichzelf spreekt. Ik wil mijn werk graag publiceren in de vorm van verzamelingen analoge afdrukken, diapresentaties met geluid en in boekvorm. Daarnaast voer ik met plezier opdrachten uit voor diverse tijtschriften en kranten.

Rond mijn 14e ben ik begonnen met fotograferen. Ik fotografeerde mensen, dieren en plekken in mijn directe omgeving. Ik was vastbesloten om fotojournalist of zelfs oorlogsfotograaf te worden. De middelbare school was als een irritante bromvlieg in mijn kamer die stoorde bij het Echte Werk, de fotografie. Ik was geïnspireerd door fotografen als Don McCullin, Josef Koudelka, Peter Martens (die mijn bovenbuurman was en mij de eerste kneepjes van het vak leerde), en fotografen die bij het fotobureau Magnum waren aangesloten. Na een paar jaar kwamen Ed van de Elsken, Johan van de Keuken en Robert Frank erbij als favorieten.
In 2000 studeerde ik af aan de Gerrit Rietveld academie in Amsterdam. Tijdens deze opleiding ben ik onder invloed van het werk van Craigie Horsfield, Koos Breukel, August Sander, Diana Arbus en Lucian Freud het portret als genre gaan waarderen. Ik studeerde zelfs af met een serie portretten die ik in en rond Amsterdam op straat maakte.
Ik had een oude Crown Graphic grootformaat camera die ik op een statief op zorgvuldig uitgekozen plaatsen ergens in de stad neerzette. Daar ging ik naar de gezichten van de voorbijgangers kijken. Als er iemand aankwam die mij om de een of andere manier opviel dan nodigde ik hem/haar uit om plaats te nemen voor de camera. Door het stilzitten (een voorwaarde voor een scherpe foto) ontstond er ondanks de drukte van de stad om ons heen een geconcentreerde stille sfeer.  Op het vluchtige moment dat ik de mens achter het gezicht kon te zien maakte ik de foto. Op de afdrukken kon ik uren bezig zijn met het vergelijken van de fijne nuances in de gezichtsuitdrukkingen om te bepalen wat ik de beste opname vond.
Na de academie begon ik portretten in opdracht voor verschillende kranten en tijdschriften te maken en af en toe kreeg ik een langer lopende opdracht. Later ben ik met mijn vriendin terug naar Rotterdam verhuisd, waar onze zoon en dochter geboren werden.


(The English text below may not be what it should be, it has been translated with Google for the time being)

... people, animals, (urban) landscape objects, everyday situations. I'm constantly refining and expanding my collection of photos. With my photos I want to make my contact with the subject visible. I love photo collections that do not seem to have a formal storyline at first glance, but that exude a certain coherent atmosphere. What you can keep looking at because there is always something new to see.

In almost everything I see, I consider whether there is a photo in it. Why I can take a successful photo from one moment, one place or that person, and why I can't make it from the other moment, that other place and that other person is an interesting mystery to me. I can hang around for days, weeks with a camera in my bag without taking a photo and I can work on a preconceived plan somewhere in the world and still see no reason to take a photo, while at the right moment suddenly on natural wise things come together so that I have the photo that I couldn't even think of before.
An example is my trip to Murmansk in northern Russia. This place spoke with the sun that does not set in the summer and does not rise in the winter greatly to my imagination. The people there will all be fantastic and have great faces to portray and the landscape will probably be enigmatic, exactly as I would like it. But when I arrived there, my sensitive intuitive search for the one specific that I always do at home began. All the ideas I had traveled to the north turned out not to exist, and if they existed, I could not take the photo I had in mind. Once I had let go of my proposed plan, there was more room for looking, thinking and photographing.
For example, I once visited my old neighbor in Rotterdam. He was 70 years old and had devoted his life to building a sailing ship with two masts, with which he wanted to sail the world's oceans. When I was with him I made a few portraits of him and when his old cat came in I also took a picture of his old cat. I think that last photo is the best and I could not have foreseen it. You could say that I want to make an 'unforeseen' world visible with my photos.

I enjoy working on longer-term projects that allow me to delve into a certain place. I go there to investigate and am often pleasantly surprised to see that there are usually things to be found that people would not expect soon.
My photos must have an autonomous quality, the image must speak for itself. I would like to publish my work in the form of collections of analogue prints, slide presentations with sound and printed in book form. In addition, I enjoy carrying out assignments for various magazines and newspapers.

I started photographing around the age of 14. I photographed people, animals and places in my immediate environment. I was determined to become a photojournalist or even a war photographer, high school was like an annoying fly in the room that disturbed Real Work, photography. I was inspired by Don McCullin, Josef Koudelka, Peter Martens (who was my upstairs neighbor and taught me the first tricks of the trade), and some other photographers who were affiliated with the Magnum photo agency. After a few years, Ed van de Elsken, Johan van de Keuken and Robert Frank were added as favorites.
In 2000 I graduated from the Gerrit Rietveld academy in Amsterdam. During this art course I started appreciating the portrait as a genre under the influence of the work of Craigie Horsfield, Koos Breukel, August Sander, Diana Arbus and Lucian Freud. I even graduated with a series of portraits that I made on the street in and around Amsterdam. I had an old Crown Gaphic large format camera that I placed on a tripod at carefully selected places somewhere in the city. Then I looked at the faces of passers-by. If someone arrived that somehow struck me, I invited him / her to take a seat in front of the camera. Sitting still (a condition for a sharp photo) created a concentrated, quiet atmosphere despite the bustle of the city around us. The moment I thought I saw the person behind the face, I took the photo. On the prints I could spend hours comparing the fine nuances in the facial expressions to determine the best shot.
After the academy I started making commissioned portraits for various newspapers and magazines and occasionally I got a longer running assignment. Later I moved back to Rotterdam with my girlfriend, where our son and daughter were born.