gulls
Elsie
23-07-2018
Julie
Drinkwater
Berlin
Daan
Cato
elm
unknown man at central station
Pilot
snowberry
Marine
visitor from Russia
Murmansk
Nevsky Prospect
Nikel
Murmansk
Katja
Tom
kitchen mouse
two discarded mattresses
unknown man
security officer
protected body
NightTown girl
Shadow of a man
Brick wall
English teacher
6-8-2018
man at a busstop in Brussels
17-5-2018
Pieter
oil on water
poppy
Elsie
pigeons
Elsie
Verblijfsplaats
Daan
Gerben and Willemijn
self portrait
asphalt
conference chair
Marijn
Ringers place
Leo
Interior space
Erica
fog
Noor
clouds
sapiens
two people
933
Sex
Woman at central station
Man with a medal
free Balisto bars
fingertips
Gerdesia
Christiaan
at the studio
1994
Smoker
Sanctuary
Father and Brother
no stickers
Gijs
Rinske
Ivy
Diana
29-08-2019
Evert
shadow af a black cat
Elsie
concierge
city nature
view
Justin
Chris
Esch
vision
Shadow of a man
Rinske
Herman's cat
homeles person
Janneke
homeless child
child at home
sterlings
snack bar employee
op tafel
op bed

Biography/statement

Een foto wordt altijd in een kort huidig moment gemaakt. ‘klik’, ‘nu!’  Er is geen verleden en er is geen toekomst, het beeld is als een verhaal zonder begin en einde. Een foto is gelukt als mijn persoonlijke relatie met het onderwerp zichtbaar is geworden.
Ik maak portretten van anonieme voorbijgangers op straat, van kennissen, vrienden en geliefden en van dieren. Ik fotografeer natuur in de randstad, gebouwen, (stads)landschappen, wolkenluchten en objecten. In de presentatie laat ik een verscheidenheid aan onderwerpen naast elkaar zien, zodat de beelden elkaar een bepaalde context kunnen geven. Ik fotografeer met analoge camera, van de zwart-wit negatieven maak ik afdrukken op barietpapier in mijn donkere kamer. Mijn fotografie ontstaat meestal uit een tamelijk ongecontroleerde manier van werken. Op beslissende momenten laat ik mijn keuze over aan de kronkelige weg van intuïtie, het gevoel en het toeval. Als een speelbal kan ik mij zo tussen alledaagse krachten bewegen, waardoor ik regelmatig terugkom met foto's die ik totaal niet had kunnen bedenken. Zo was ik een keer eens op bezoek bij mijn oude buurman in Rotterdam omdat ik hem graag wilde portretteren. Hij was 70 jaar. Hij had zijn leven gewijd aan het bouwen van een zeilschip met elektromotor en twee masten, waarmee hij de wereldzeeën wilde bevaren. Toen ik bij hem was maakte ik een paar portretten van hem en toen zijn oude kat binnenkwam maakte ik ook een foto van zijn oude kat. In die laatste foto is niets meer van het zeilschip en de wereldreis te zien, maar ik vind het nu wel de mooiste foto omdat het een stil en teder moment is. Ik had deze foto onmogelijk kunnen voorzien.
Ik werk graag aan lang lopende projecten waarbij ik mij in een bepaalde plek kan verdiepen en inleven.
Foto's moeten een autonome kwaliteit hebben, zodat het beeld voor zichzelf kan spreken. Ik wil mijn werk graag publiceren in de vorm van verzamelingen analoge afdrukken, diapresentaties (eventueel met geluid) en in boekvorm.

Op 7 maart 1975 werd ik in Rotterdam geboren. Mijn vader, Leo de Jong, was kunstschilder en maakte abstracte en figuratieve schilderijen. Mijn moeder, Erica van Nierop, was kunstenares en maakte tekeningen en collages. Rond mijn 14e begon ik met fotograferen. Ik maakte zwart/wit foto’s van mensen, dieren en plekken in mijn directe omgeving. Ontwikkelen en afdrukken deed ik zelf in de donkere kamer die mijn vader voor mij had geïnstalleerd. Ik was vastbesloten om fotojournalist of zelfs oorlogsfotograaf te worden. Ik was geïnspireerd door fotografen als Don McCullin, Peter Martens, Josef Koudelka, W.Eugene Smith en Henri Cartier Bresson. Na een paar jaar kwamen Ed van de Elsken, Johan van de Keuken, Robert Frank en Anders Peterson erbij als favorieten.
In 2000 studeerde ik af aan de Gerrit Rietveld academie in Amsterdam. Tijdens deze opleiding ben ik onder invloed van het werk van Craigie Horsfield, Koos Breukel, August Sander, Diana Arbus en Lucian Freud het portret als genre gaan waarderen. Ik studeerde zelfs af met een serie portretten die ik in Amsterdam op straat maakte.
Ik had een oude Crown Graphic grootformaat camera die ik op een statief op zorgvuldig gekozen plaatsen in de stad neerzette. Dan keek ik naar de gezichten van de voorbijgangers. Als er iemand aankwam die mij op de een of andere manier opviel dan nodigde ik hem/haar uit om plaats te nemen voor de camera. Door het stilzitten (een voorwaarde voor een scherpe foto) ontstond er ondanks de drukte van de stad om ons heen een geconcentreerde verstilde stemming. Op het vluchtige moment dat ik de mens achter het gezicht kon te zien maakte ik de foto. Later kon ik op de contactafdrukken uren bezig zijn met het vergelijken van de fijne nuances in de gezichtsuitdrukkingen om te bepalen wat ik de beste opname vond.
Na de academie begon ik portretten in opdracht voor verschillende kranten en tijdschriften te maken en af en toe kreeg ik een langer lopende opdracht. Later ben ik met mijn vriendin terug naar Rotterdam verhuisd, waar onze zoon en dochter geboren werden.


A photo is always taken in a short current moment. "Click", "now!" There is no past and there is no future, the image is like a story without beginning and end. I like a photo when my personal relationship with the subject has become visible.
I make portraits of anonymous passers-by in the street, of acquaintances, friends and of animals. I also photograph streets, buildings, (city) landscapes, cloudy skies and objects. In the presentation I show a variety of subjects side by side, so that the images can give each other a certain context. I photograph with an analogue camera, I make prints of the black and white negatives on baryta paper in my dark room. My photography usually arises from a fairly uncontrolled way of working. In decisive moments I leave my choice to the winding road of intuition, feeling and chance. Like a plaything I can move between everyday forces, so that I regularly come back with pictures that I could not have imagined at all.
One time I visited my old neighbor in Rotterdam because I wanted to portray him. He was 70 years old. He had dedicated his life to building a sailing ship with an electric motor and two masts, with which he wanted to sail the oceans. When I was with him I took a few portraits of him and when his old cat came in I also took a picture of his old cat. In that last photo nothing can be seen anymore of the sailing ship and the world voyage, but I think it is the best photo now because it is a quiet and tender moment. I couldn't possibly have foreseen this photo.

I like to work on long-term projects where I can immerse myself and empathize with a particular place.
A photograph must have an autonomous quality so that the image can speak for itself. I would like to publish my work in the form of collections of analogue prints, slide presentations (possibly with sound) and in book form.I was born in Rotterdam on March 7, 1975. My father, Leo de Jong, was a painter and has made a staggering amount of powerful abstract and figurative paintings. My mother, Erica van Nierop, was also an artist and made many drawings and collages. I started taking photographs around the age of 14. I took black and white photos of people, animals and places in my immediate area. I did the development and printing in the dark room that my father had installed for me. I was determined to become a photojournalist or even a war photographer. I was inspired by photographers such as Don McCullin, Peter Martens, Josef Koudelka, W. Eugene Smith and Henri Cartier Bresson. After a few years, Ed van de Elsken, Johan van de Keuken, Robert Frank and Anders Peterson were added as favorites.
In 2000 I graduated from the Gerrit Rietveld academy in Amsterdam. During my education I started to appreciate the portrait as a genre, while I was strongly influenced by the work of Craigie Horsfield, Koos Breukel, August Sander, Diana Arbus and Lucian Freud. I even graduated with a series of portraits that I made on the street in Amsterdam.
I had an old Crown Graphic large format camera that I placed on a tripod at carefully selected places in the city, where I went to look at the faces of passers-by. When someone arrived who somehow caught my eye, I invited him / her to take a seat in front of the camera. Sitting still (a condition for a sharp photo) created a concentrated, still mood despite the bustle of the city around us. At the fleeting moment that I could see the person behind the face, I took the photo. Later, on the contact prints, I could spend hours comparing the fine nuances in the facial expressions to determine what I thought was the best shot.
After the academy I started making commissioned portraits for various newspapers and magazines and occasionally I got a longer running assignment. Later I moved back to Rotterdam with my girlfriend, where our son and daughter were born.